Gezondheid | Leefomgeving | Ziektebeelden

Leven met Giardia

Wij hebben drie katten: Evi, Jente en Liv ( op volgorde van binnenkomst). Maar het begon allemaal bij onze Jente begin april 2015.

Ineens trof ik bloed in de ontlasting bij het uitscheppen van de bak. Nou, dan schrik je natuurlijk wel! Ook omdat we in eerste instantie niet wisten welk van onze drie katten het was geweest. Dat wordt dus in de gaten gehouden en uiteindelijk bij de dierenarts beland met Jente.

Daar werd vrijwel meteen getest op Giardia en het bleek positief, dus moesten alle drie de katten 2x 5 dagen een kuur (Panacur) ondergaan. De katten moesten gewassen worden, de dozen waarin ze graag lagen weg, mandjes stomen, speeltjes wassen en ondertussen poets je je suf in huis. Na de kuur terug, want het bloed bleef. Niet heel veel, maar toch...Wederom Jente 2x 5 dagen een kuur, nu Panacur èn antibiotica (de andere katten hoefden nu gelukkig niet mee behandeld te worden). Maar na deze kuur bleek er nog steeds bloed in de ontlasting... Dus weer naar de dierenarts: ditmaal voor een echo. Het zou toch maar zo kanker kunnen zijn, maar nee: niets engs te zien op de beelden. Uiteindelijk kreeg ze Isogel voorgeschreven om de ontlasting zachter te maken (ondanks de giardia had ze wel gewoon harde ontlasting en niet diarree zoals vaker voorkomt bij deze parasiet) De Isogel was puur om het allerlaatste mogelijkheid uit te sluiten, dat het 'gewoon' een verstopping zou zijn. Wat denk je? Vanaf dag 1 al geen bloed meer bij de ontlasting!

Overigens wordt ze nog steeds positief getest op giardia, maar wat mensen van deze parasiet moeten weten, is dat zo'n 80% van alle zoogdieren het bij zich dragen ( jazeker: WIJ mensen zijn ook zoogdieren!), maar dit hoeft helemaal niet zo rampzalig te zijn als ze het vaak over laten komen.

De meeste zoogdieren hebben geen symptomen en leven er gewoon mee zonder gevolgen. Onze Jente is dus drager, 1 van de 80%, die positief getest wordt, maar er niet ziek van wordt. Zij had 'gewoon' obstipatie. Iets wat prima te behandelen is met een poedertje door het eten (daar ander voer geen optie is bij deze extreem moeilijke eter). Die Isogel neemt zij gelukkig zonder problemen! ( in tegenstelling tot de 3 pillen en druppels die ze op een gegeven moment moest hebben! Wat een hel voor kat én baas!).

Ze heeft dus geen ziekte, maar het is misschien een les voor mensen die hetzelfde ondervinden: laat vooral niet alleen op giardia testen, maar kijk verder! Dat scheelt al gauw 300 euro! Je zou daarmee kunnen zeggen ‘eind goed, al goed’, maar ‘the story go’s on’...

Zo was het bij Jente obstipatie, maar onze eerste kat, Evi, heeft zijn leven lang al het omgekeerde: chronische diarree… En nu we toch in de poep-business terecht waren gekomen, ben ik mij er steeds meer in gaan verdiepen. Evi is ons eerste katje en inmiddels 10 jaar. 10 jaar geleden was er iemand die hem en zijn twee broertjes met amper 6 weken in een doos aan de weg zette. Als grof vuil... Doodziek kwamen de drie jonge katjes zodoende in het asiel in Doetinchem terecht, waar wij hem later adopteerden. Na Jente’s poep incident ben ik hem ook Isogel gaan geven ( dit poeder werkt zowel bij obstipatie als diarree) en dat bleek voor hem ( en ons!) een hele verademing. Altijd gedacht dat Evi's chronische diarree te wijten was aan zijn slechte start als kitten, maar na Jente begon het kwartje te vallen: Jente’s besmetting kwam niet zomaar uit de lucht vallen: Evi heeft haar besmet! Ik hoef Evi er niet eens voor te laten testen om dat zeker te weten: diarree komt nu eenmaal vaker voor bij giardia besmetting dan obstipatie. Op zo'n moment kun je jezelf wel voor de kop meppen en alles valt op z’n plek. Nu dus drie katten die elkaar waarschijnlijk besmet hebben, waarvan Liv, de derde binnenkomer, nergens last van heeft, Jente ook niet gezien haar aandoening niets te maken heeft met giardia… Wederom tussendoor behandeld met Panacur maar zonder resultaat. Nu mag inmiddels wel duidelijk zijn dat geen enkel ontwormingsmiddel op de Nederlandse markt werkt tegen giardia. Panacur en dergelijke remmen enkel een beetje de groei van die ellendige beestjes en zolang die middelen niet werken, heeft je huis tot in betreuren poetsen ook geen zin, helaas! Kansloos gevecht? Nee. Ik ben niet het type dat snel opgeeft en zeker niet als het om mijn dierbare katten gaat. Dus ben ik weer op zoek gegaan naar een oplossing en die kwam er: Spartrix (inmiddels heet het Gambamix). Dit medicijn is in Nederland (nog) niet te krijgen en wordt door dierenartsen niet voorgeschreven aan honden en katten om de simpele reden dat het voor postduiven bedoelt is. Ik heb het in Duitsland besteld want ik las tijdens mijn zoektocht steeds meer en meer goede resultaten over dit middel bij behandeling van giardia bij honden en katten… En ik kan daar nu mijn eigen overwinning aan toe voegen: het middel werkt inderdaad perfect!

Na een paar dagen had Evi, de eeuwige flubberpoepkat, eindelijk zijn eerste vaste drol gedraaid in 10 jaar! Er zijn maar weinig mensen blij met kattenpoep, maar ik heb een vreugdedansje gemaakt, hoor. Nu maar hopen dat het middel ook snel in ‘hond en kat versie’ in Nederland op de markt komt, want je kunt begrijpen dat een pilletje voor een duif omrekenen naar ‘formaatje kat’ erg lastig is (het is 1 pil per halve kilo kat of hond, dus reken maar uit. Voor onze Evi van ruim 5 kilo waren dat dus al 10 pillen en dat eerst 2 dagen en na een week nog een keer 1 dag. Totaal van 30 pillen. Je zou maar een hond van 40 kilo hebben!). Voordeel is wel dat ze, behalve dat ze de pillen uiteraard niet lekker vinden, geen bijwerkingen hebben gehad in tegenstelling tot de Panacur.

 

Ik zorg dus altijd voor een voorraadje Gambamix in huis.

Om de bijhorende reacties te bekijken heb je een account nodig.

Registreer of log in als je reeds een account hebt.

Leden

160

Foto's

183

likes

153